Deaf Valley: veel begrip, maar nog geen integratie

17-03-2003 algemeen

Denise van Dijk: ,,Ik begrijp nu wel hoe doven zich voelen tussen horenden. Het is leuk om eens een keertje gezien te hebben, maar je voelt je als horende simpelweg niet op je gemak tussen al die druk gebarende mensen.`

Integratie tussen doven en horende feestgangers. Met dat doel had de Stichting Welzijn Doven Rotterdam (SWEDORO) de avond afgelopen zaterdag op touw gezet. Elke bezoeker kreeg bij de entree een sleutelkoord met daaraan verschillende pictogrammen die bepaalde handelingen uitbeelden. Met deze universele taal zou de omgang met doven mensen worden vergemakkelijkt en de kloof tussen het horende en niet-horende publiek moeten worden verkleind. Toch is vanaf het begin van de avond de kliekvorming tussen de twee verschillende culturen al duidelijk te zien. Deze mening wordt gedeeld door de 18-jarige Sylvia Zandbergen, één van de bezoekers van het al weken uitverkochte festijn. ,,Ik ben totaal niet verlegen, maar ik zou bij God niet weten hoe ik met een doof iemand een gesprek moet aanknopen. Gebarentaal ken ik niet en die kaartjes zijn slechts een beperkt hulpmiddel. Maar ik vind het hartstikke leuk hoor, om die mensen te zien lachen en feesten. Je krijgt absoluut meer begrip voor het isolement waarin zij zich bevinden. Toch is het meer een deelname in elkaars belevingswereld dan dat de muziek de toch wel verschillende culturen verenigt.“ Ondanks de (nog) niet gelukte integratie tussen beide partijen, is de atmosfeer in de overvolle Nighttown bijzonder te noemen. Daar waar horenden zich in hun dansen volledig laten leiden door de sfeer die de muziek oproept, moeten doven het vooral hebben van de gemoedstoestand die de visuele kant van de muziek oproept. Om daar op in te spelen, wordt de muziek waar mogelijk door doventolken en met andere visuele hulpmiddelen verwoord. Bovendien spelen subsonische (hele lage) bassen en beats (waardoor doven het geluid kunnen voelen) een prominente rol in het muziekrepertoire van de bands en dj`s, zoals ZUCO 103 en Ronald Molendijk. Dit is echter niet de enige maatregel die genomen is om doven een onvergetelijke avond te bezorgen. Het personeel is vooraf behoorlijk geïnstrueerd de basisbeginselen van de gebarentaal. Zo kan eenvoudig met gebaren worden aangegeven hoeveel euro`s er moeten worden neergeteld voor een biertje of mixje en kan een drankje met een simpele aanwijzing op het shirt van de barman worden besteld. Volgend jaar komt er hoogst waarschijnlijk een vervolg op Deaf Valley. Bron: Rotterdams Dagblad


Reacties

Er zijn nog geen reacties Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Gerelateerde artikelen