Oren werken verschillend

28-09-2004 algemeen

Uiterlijk lijken linker- en rechteroor op elkaar als twee druppels water, maar dat geldt niet voor de werking. Rechts kan beter met spraak overweg, links is beter in muziek, blijkt uit recent onderzoek bij baby’s. En die kennis komt niet alleen van pas om de doorfluisterrichting bij kringspelletjes te bepalen.

Het vermoeden dat het linker- en het rechteroor elk hun specialisme hebben, zingt onder wetenschappers al enkele tientallen jaren rond. Maar sinds kort weten onderzoekers het zeker. Werk aan de winkel voor oorartsen en fabrikanten van gehoorapparaten om die kennis optimaal te benutten. Want dat kinderen die doof zijn aan hun linkeroor zich in de klas beter redden dan scholieren met problemen aan de rechterkant, wekt al jaren de verbazing van wetenschappers.

Dr. Yvonne Sininger, onderzoeker aan de University of California heeft de afgelopen zes jaar ruim 3000 baby’s aan een gehoortest onderworpen. Het ging om pasgeboren kindjes die op het punt stonden het ziekenhuis te verlaten. Via een luidsprekertje in het oor kregen de kinderen afwisselend langgerekte, muziekachtige klanken en korte klikgeluiden -die juist op spraak lijken- te horen. De resultaten van het onderzoek publiceerde Sininger eerder deze maand in het wetenschappelijk tijdschrift Science.

Behalve een luidsprekertje plaatsten de onderzoekers ook een microfoontje in de gehoorgang. Om de functie van deze microfoon te begrijpen, is het belangrijk te weten hoe het oor geluidstrillingen verwerkt. Wanneer een trilling het trommelvlies in het oor bereikt, gaat dit meetrillen. Na versterking komen deze trillingen terecht in het slakkenhuis, een gedeelte diep in het oor dat is bekleed met zintuigcellen. De zintuigcellen zijn bedekt met microscopisch kleine haartjes. De haartjes buigen door, afhankelijk van de sterkte van de trilling. Vervolgens vertaalt de zintuigcel de mate van doorbuigen in een geluidsprikkel, die hij via de oorzenuw doorgeeft aan de hersenen.

Een deel van het signaal komt via de zintuigcellen weer terug het oor in. Het microfoontje in de gehoorgang ving deze reflecterende trilling op en bepaalde de sterkte ervan. Dit zogenaamde oto-akoestische signaal maakte het verschil tussen beide oren duidelijk. In het linkeroor bleek het muziekachtige signaal het meest versterkt, terwijl rechts meer met de op spraak lijkende klikjes werd gedaan.

Spraakcentrum

Voor de gehoordeskundige vielen de puzzelstukjes bij het zien van de resultaten meteen op zijn plek. Het is al jaren bekend dat de linkeroorzenuw zijn signaal afgeeft aan de rechterhersenhelft, terwijl het rechteroor zijn informatie aan de linkerkant van het brein aflevert. Dat komt precies overeen met het gegeven dat in de linkerhersenhelft het spraakcentrum huist, dat goed kan omgaan met snel wisselende geluiden. De rechterkant van het brein heeft juist het vermogen om met muziek om te gaan.

„We hebben altijd aangenomen dat het rechter- en het linkeroor exact hetzelfde werken”, aldus Sininger. „Het gevolg is dat we dachten dat bij mensen die lijden aan een gehoorstoornis het niet uitmaakte welk oor problemen gaf. Nu zien we dat die aanname vergaande consequenties kan hebben voor individuele spraak- en taalontwikkeling.”

De gehoordeskundige is van mening dat fabrikanten van gehoorapparaten in de toekomst niet om haar ontdekking heen kunnen. „Wat mij betreft moeten er in de toekomst twee verschillende gehoorapparaten komen. Het ene moet zich meer richten op de versterking van spraak, de andere op muziek.”

Bron: Reformatorisch Dagblad


Reacties

Er zijn nog geen reacties Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Gerelateerde artikelen