Stiekem in mannenbladen kijken

16-12-2002 algemeen

Dit is het verhaal van Henk over de voor- en nadelen van een horende partner als je doof bent en hoe hij zijn homoseksualiteit ontdekte.

Henk zat op de dovenschool toen hij ontdekte dat hij gevoelens had voor andere jongens. De seksuele voorlichting op school ging alleen maar over seks tussen mannen en vrouwen. `Het moest tussen mannen en vrouwen.` Vanaf zijn negende jaar zat Henk op een internaat. Dat bestond uit twee gebouwen, in één daarvan sliepen de meisjes, het andere was voor de jongens. Tussen die twee gebouwen was de school. Via andere jongens op het internaat kwam hij wel meer te weten over seks. Ook over homo`s. Rond zijn zestiende merkte hij dat hij zelf gevoelens had voor mannen. Hij wist niet wat hij daarmee moest. Hij dwong zichzelf naar meisjes te kijken. Maar toch ging hij iedere week wel een keer naar een kiosk in de stad om stiekem in mannenbladen te kijken. Pas later toen hij van het internaat af was ontdekte hij dat er nog meer jongens waren zoals hij.

Toch was het nog op het internaat dat Henk voor het eerst seks had met een man. Op een gegeven moment was er een jongen of een man eigenlijk die steeds naar hem keek. Dat was spannend. Hij woonde ook op het internaat. Hij kwam `s avonds naar Henk zijn kamer als het donker was en ging bij hem in bed liggen. Het bleef niet bij die ene keer. Henk deelde zijn slaapkamer met een andere jongen. `Ik was vreselijk bang voor ontdekking.` Henk weet niet of zijn kamergenoot er ooit iets van gemerkt heeft. `Hij heeft er in ieder geval nooit iets over gezegd.` De relatie ging voorbij toen de man het internaat verliet. Henk heeft hem daarna nooit meer gezien.

Een vriend die homo is
Na het internaat ging Henk samen met een vriend in een huis in Groningen wonen. `Ik heb een goede vriend. Hij is ook doof. Wij zijn samen opgegroeid. Die vriend die viel op mannen. Anderen reageerden daar positief op. Ik had er geen probleem mee dat hij homo was maar ik vertelde niet dat ik het ook was. Dat durfde ik niet. Ik werd gepest omdat ik met hem omging. Heel voorzichtig heb ik heb een keer verteld dat ik bi was. Dat was niet zo maar ik wilde eigenlijk nog steeds mijn homoseksualiteit verbergen.` Het was een hele opluchting voor Henk dat zijn vriend het wist. Eindelijk kon hij eerlijk zijn. Het bleek dat zijn vriend hetzelfde had meegemaakt met die man op het internaat.

Langzamerhand kon Henk ook zijn andere vrienden inlichten over zijn gevoelens voor mannen. En die accepteerden dat gewoon. `Toen moest ik het nog aan mijn familie vertellen. Dat was voor mij een hele moeilijke stap. Maar achteraf gezien viel het erg mee. Ook mijn familie accepteerde mijn homoseksualiteit. Het was alsof er een grote last van mij afviel`.

Uitgaan
Zijn vriend introduceerde Henk in de Groningse homoscene. Henk kan zich nog goed de eerste keer herinneren dat ze naar The Mac (een homobar) gingen. `Er kwam gelijk iemand naar me toe. Iedereen zat me aan te kijken. Iemand begon voetje te vrijen. En ik voelde een hand op mijn been.` Hij vond het behoorlijk eng. Door die vriend leerde hij nee te zeggen en langzamerhand werd hij zelfverzekerder. Hij had verschillende relaties. `Toen was het lang leve de lol. Ik wilde niet afhankelijk zijn van iemand. Ik wilde zelf bepalen wat ik deed.`

Een relatie met een dove is makkelijker
De homo`s in de dovenwereld kent hij inmiddels. `Ik merk dat ik heel snel contact maak met mensen die niet doof zijn. Mensen reageren heel verschillend op mijn doof zijn. Ik weet dat ik altijd moet uitleggen wat het is om doof te zijn. Een relatie met een dove is makkelijker. Met iemand die niet doof is heb je vaak dat je elkaar minder goed begrijpt. Iemand moet gebaren leren. Met chatten zet ik erbij dat ik doof ben. Ik ken wel doven die het niet zeggen maar ik doe het wel. Soms haken mensen dan af. Omdat ze niet weten hoe ze moeten communiceren met iemand die doof is.`

Henk heeft een heel goede relatie gehad met een horende man. `Hij was zo lief en geduldig. Natuurlijk kon hij in het begin geen gebaren. En ik had moeite met liplezen. Ik merkte dat hij thuis voor de spiegel stond te oefenen. Ik werd nog meer verliefd op hem omdat hij zo`n moeite deed. Hij wilde ook zonder stem leren communiceren.` Helaas is de relatie verbroken. Dat kwam omdat Henks vriend een andere relatie had. Hij woonde al vijftien jaar samen. Maar Henk vond dat hij een keus moest maken. `Het einde deed erg veel pijn. Wij hebben nog wel contact.`

Ziek
Een paar jaar geleden werd Henk ernstig ziek toen hij met een vriend op rugzakvakantie in Brazilië was. `Ik had koorts en een oorontsteking die me veel pijn gaf. Op een gegeven moment was mijn gezicht verlamd.` Hij moest halsoverkop terug naar Nederland. Het bleek dat hij wel vijftien kilo was afgevallen. Hij bleef toen een tijd bij zijn ouders en zijn moeder stelde voor dat hij een aidstest liet doen.

Samen met een goede vriend ging hij naar de GG&GD. Het bleek dat je niet zomaar een test kon doen, eerst was er een gesprek.. Dat was een tijd met veel spanningen, ook al omdat het twee weken duurde voordat de uitslag bekend was. Ik had soms pijn op het puntje van mijn tong. Mijn vriend zei dat dat bij hiv kon horen maar dat hoefde niet perse het geval zijn.`
Henk bleek seropositief te zijn. Hij was ontzettend geschrokken. Zijn moeder wachtte bij hem thuis. Hij kon haar niet aankijken en deed zijn duim naar beneden omdat hij slecht nieuws had. `Ik moest vreselijk huilen. Zij deed haar armen om me heen en zei dat ze van me hield. Dat ontroerde mij enorm.`

En verder
Ik hoefde nog geen medicijnen te gebruiken in het begin. `Voor de uitslag van de test had ik me een beetje voorbereid. Ik kende een dove man in Frankrijk die hiv had. In Nederland kende ik geen doven die het hadden. Maar ik bedacht me dat die er ook zouden moeten zijn.` Henk vertelde het een paar vrienden. Maar nog niet op zijn werk. Er was ook nog geen dove die het van hem wist. `Ik wilde het moment goed kiezen.
Kort na de Gay Games in Amsterdam is Henk met medicijnen begonnen. Hij had ze net voor het eerst ingenomen toen hij met de trein naar zijn ouders in Groningen ging. Onderweg werd hij er beroerd van en begon hij te bibberen.

Gelukkig ging het na een paar dagen beter. Het was een heel gedoe met al die medicijnen. Een vriend kwam hem opzoeken in Groningen. Henk vertelde hem dat hij hiv had. `Hij had er veel respect voor dat ik het vertelde. Toen heb ik hem gevraagd of hij mij wilde helpen het anderen te vertellen.`In de dovenwereld ging het nieuws snel rond. Bij de SWDA (dovenclub) had ik sterk het idee dat ze me erg zaten aan te kijken. Maar dat ging over. Mensen zijn er aan gewend. En het is prettig dat ik er over kan praten.`
Ondertussen had hij erg veel last van de bijwerkingen van de medicijnen. `Mijn lichaam veranderde ook. Ik werd mager.` Sinds begin dit jaar heeft hij andere pillen, nog maar 2 per dag en voelt hij zich steeds beter.

Henk vertelt dat zijn seksleven nu niet zoveel verschilt van voordat hij wist dat hij hiv had. Toen hij wist dat hij besmet was, was er heel veel angst voor aids, nu zijn de reacties van mannen anders. Er is minder angst. Iets wat hij trouwens ook in zijn andere contacten merkt. `Ik ben heel blij dat mensen hiv nu meer als een `gewone` chronische ziekte zien, daardoor gaan ze ook normaler met mij om.`

Bron: Leefwijzer.nl


Reacties

Er zijn nog geen reacties Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Gerelateerde artikelen