Eenzijdige doofheid

Eenzijdige slechthorendheid of doofheid, ook wel Single-Sided Deafness (SDD) genoemd, is een aandoening die niet vaak opvalt voor de buitenwereld. Aangeboren eenzijdige doofheid komt eigenlijk bijna nooit voor. Vaak is de oorzaak een ongeval of een ernstige oorontsteking.

Eigenlijk lijken de gevolgen van eenzijdige slechthorendheid op ‘gewone’ slechthorendheid:

  • Je kunt niet horen wat er aan de kant van het slechte oor gezegd wordt.
  • Je kunt niet goed bepalen waar een geluid vandaan komt.
  • Je kunt mensen in rumoerige ruimtes moeilijker verstaan.
  • Het is moeilijker om gesprekken te volgen in grote gezelschappen.

Bij eenzijdige doofheid kost het extra veel energie om te luisteren en dat betekent dat je sneller vermoeid bent.

Een nadeel waar vooral mensen met eenzijdige slechthorendheid last van hebben, is dat een hoortoestel vaak geen prettige oplossing biedt. Het geluid dat via een hoortoestel door het slechte oor wordt waargenomen, verschilt teveel met het normale geluid dat door het goede oor wordt waargenomen.

Voor deze groep mensen kan een CROS-oplossing een uitkomst zijn. Een CROS-toestel bestaat uit twee oorhangers. Op het dove of slechthorende oor wordt een miniatuur hoortoestel gedragen dat het geluid opvangt en naar de oorhanger die aan het goede oor hangt doorgestuurd. Zo is het toch mogelijk om geluiden van beide zijden te ontvangen.

Bronnen: Mens-en-gezondheid en SDD.com


Gerelateerde artikelen