Jop van der Laan (27) is geboren met cerebrale parese, een bewegings- en houdingsstoornis, en gehoorschade door het CMV virus dat zijn moeder opliep tijdens de zwangerschap. Hij hoort alleen met zijn linkeroor en gebruikt een gehoorapparaat dat tot 35 procent versterkt. Voor de rest is hij afhankelijk van liplezen. Door de sport en zijn team heeft hij zijn slechthorendheid beter leren accepteren.

In de serie Gedreven door sport van Ongehoord Sportief in samenwerking met NOC*NSF vertelt Jop over kracht van sport, het overwinnen van obstakels en jezelf kunnen zijn binnen een team.

Talent

Jop is speler van TeamNL Rolstoelrugby. Als kind had hij altijd gevoetbald, maar toen de spierkracht in zijn benen afnam, ging hij op zoek naar een andere sport. Rolstoelrugby bleek een sport waar hij en zijn energie in kwijt kon en waar hij talent voor had. Na een half jaar al werd hij geselecteerd voor het Nederlands team. Inmiddels bijna elf jaar geleden.

‘Als ik één beperking zou kunnen laten verdwijnen, dan zou dat zonder twijfel mijn slechthorendheid zijn. Met mijn fysieke beperking kan ik goed leven. Mijn gehoor is mijn grootste handicap.’

Zijn team en de sport hebben hem geholpen anders naar zijn beperking te kijken, vertelt Jop. ‘Mijn teamgenoten stimuleerden me om alles uit de sport en het leven te halen. Hun instelling van: ‘fuck it, we gaan er gewoon voor’, heeft me enorm veel kracht gegeven.’ Daardoor heeft hij zijn slechthorendheid beter leren accepteren, zegt hij. ‘Vroeger had ik lang haar om mijn gehoorapparaat te verbergen. Maar tijdens het sporten zat dat in de weg, dus knipte ik het af. Ik merk nu dat het juist voordelen heeft als mijn gehoorapparaat zichtbaar is. Als mensen het zien, houden ze er automatisch rekening mee. Dat scheelt veel uitleg.’

Communicatie

Communicatie op het veld met de medespelers, coach en scheidsrechter blijft een uitdaging door onder andere het rumoer tijdens wedstrijden en het gebrek aan visuele aanwijzingen van scheidsrechters. ‘Als iemand niet zelf ervaart hoe het is om doof of slechthorend te zijn, dan is het zo moeilijk over te brengen,’ vertelt Jop. Op een trainingskamp heeft hij zijn team daarom de oefening met de hoofdtelefoons laten doen. ‘Iedereen riep: ‘Wat zeg je? Wat zeg je?’ Niemand verstond elkaar goed.’ Jop had zoiets van: snappen jullie het nu? Daarna merkte hij echt verschil.

Toch wil Jop niet klagen. ‘Ik weet niet anders dan dat ik niet alles meekrijg. Ik heb ook mijn eigen verantwoordelijkheid daarin: ik moet zelf ook opletten. En ik heb manieren gevonden om mijn gehoorprobleem zoveel mogelijk op te vangen.’ Zo bespreekt hij vooraf het gameplan en gebruikt het team vaste gebaren. ‘Als de coach zijn hand opsteekt, weet ik dat ik moet zakken op het veld. En voor een teambespreking licht hij me van tevoren in over wat hij gaat zeggen. Dat helpt enorm.’

Meer lezen

Benieuwd naar Jop zijn ervaringen en zijn tips voor andere dove en slechthorende sporters? Lees het volledige interview op de website van Ongehoord Sportief.

Tipkaarten en kennisgids

Wil je net als de coach en medespelers van Jop concrete handvatten om je communicatie te verbeteren, bijvoorbeeld via visuele aanwijzingen, mimiek en gebaren? Bekijk dan eens de tipkaarten en kennisgids van Ongehoord Sportief via ongehoordsportief.nl/tipkaarten/

Zelf sporten ontdekken

Wil je zelf sporten, nieuwe sporten ontdekken of andere dove en slechthorende mensen ontmoeten? Bezoek dan een Multisportdag. Houd de socials van Ongehoord Sportief in de gaten voor updates over de Multisportdagen in 2026.

Meer verhalen lezen?

Op ongehoordsportief.nl lees je ook de verhalen van andere dove en slechthorende sporters, zoals Elaine, Leonie en Luuk.