Hoe toegankelijk zijn Nederlandse steden voor mensen met een beperking? In drie artikelen kijkt DUIC, De Utrechtse Internet Courant, hoe toegankelijk Utrecht is voor blinden en slechtzienden, doven en slechthorenden en mensen in een rolstoel. Welke uitdagingen komen zij tegen in de stad en wat gaat er goed?

Voor het tweede verhaal in hun serie sprak DUIC met Alma Gerritsen (52) om meer te leren over hoe het is om doof of slechthorend te zijn in Utrecht. In het artikel komt aan de orde welke invloed haar slechte gehoor heeft op haar leven en hoe toegankelijk Utrecht is voor doven en slechthorenden.

Onhandig

Alma vertelt dat veel mensen niet begrijpen dat ze slecht hoort. Daardoor zijn er regelmatig misverstanden. ‘Veel bedrijven hebben bijvoorbeeld een intercom,’ vertelt ze. ‘Dan bel je aan en dan zeggen ze iets. Soms zien zij jou op een camera, maar jij ziet hen niet. Dan sta je daar wat onhandig bij de deur. Dan zeg ik: “Ik weet niet of je wat zegt, maar ik ben doof en ik wil naar binnen”.’ Hetzelfde geldt voor slagbomen op parkeerterreinen waarbij je op een knop moet drukken. Volgens Alma zou dat visueler gemaakt kunnen worden.

Boos

Het lastigste vindt ze echter ongepaste reacties van mensen. ‘Laatst zat ik in de trein op mijn mobiel te spelen, terwijl de trein nog bij een station stilstond. Ineens werd er hard op het raam geklopt door de conducteur. Toen bleek dat een deel van de trein bleef stilstaan en een deel verder ging. Dat was toch een heel akelig gevoel, zo’n man die boos was, terwijl ik me van geen kwaad bewust was. Hij stond aan de buitenkant, dus ik kon ook niet uitleggen dat ik doof ben.’

Welke ervaringen Alma nog meer heeft in Utrecht, kun je lezen in het volledige artikel op de website van DUIC.