Mats is 15 jaar en is doof geboren. Sinds er een tolk gebarentaal meegaat op vakantie, geniet hij echt van de vakanties met een grote groep horende mensen. Maar hier lijkt een einde aan te komen, vertellen Mats en zijn ouders in een artikel in NRC. Een tolk voor vakantie wordt namelijk meestal niet meer vergoed.

Meedoen in de groep

In NRC vertellen Mats en zijn ouders hun verhaal. Vijf jaar geleden ging er voor het eerst een gebarentolk mee op vakantie. En dat was een groot succes! ‘Het was zo’n openbaring, Mats kon weer meedoen in de groep en werd veel actiever’, zegt zijn vader August tegen NRC. De vakanties werden ‘leuker dan ooit’, zegt Mats zelf. ‘Ik kon plezier maken met mijn horende vrienden.’

Niet meer vergoed

Mensen die doof of slechthorend zijn, krijgen standaard een tolkenvergoeding voor 30 uur per jaar, mensen met doofblindheid krijgen 168 uur. Daarnaast kunnen zij extra uren aanvragen, bijvoorbeeld voor een vakantie.

Deze extra uren wilde het gezin weer aanvragen voor de komende vakantie. Die aanvraag werd afgewezen. De regels zijn namelijk veranderd. UWV vergoedt in principe geen extra tolkuren meer in het buitenland. Voor de aankomende vakantie van Mats wordt een uitzondering gemaakt, omdat de vakantie al geboekt is. Maar daarna kan het echt niet meer.

De familie van Mats gaat in hoger beroep tegen het besluit van UWV. Niet alleen voor Mats zelf, maar voor de hele dovengemeenschap. Op maandag 14 november is de rechtszaak. Lees meer over Mats in het artikel in NRC. Hierin vertellen ook de doofblinde Marjolein en de dove Navin en Anuradha hoe belangrijk een tolk in het buitenland voor hen is:

• ‘UWV vergoedt geen tolk meer voor het buitenland, dus moet Mats zonder op vakantie’