Alexandra Adams schrijft deze zomer geschiedenis: ze is de eerste doofblinde arts in het Verenigd Koninkrijk. De weg naar haar diploma was vol uitdagingen, maar ze gaf haar droom nooit op. Hoe kreeg ze dat voor elkaar? Haar bijzondere verhaal laat zien hoeveel er mogelijk is als je gelooft in jezelf.

De vraag die alles veranderde

‘Gaat het met je?’ Soms kan een eenvoudig zinnetje een leven veranderen. Als tiener lag Alexandra Adams ruim een jaar in het ziekenhuis, vanwege complicaties na een operatie. Een arts liep haar kamer binnen en vroeg: ‘Gaat het met je?’ Toen Alexandra antwoordde dat het niet goed ging, liet de arts haar een litteken op haar eigen buik zien en zei: ‘Ik weet hoe je je voelt.’

Dat moment maakte diepe indruk. Alexandra besloot dat zij later ook arts wilde worden. Niet alleen om mensen te behandelen, maar vooral om hen écht te zien.

Ervaring als patiënt

Zelf weet ze als geen ander hoe het is om patiënt te zijn. Ze heeft onder andere het Ehlers-Danlos syndroom, een aandoening aan het bindweefsel. Ook kampt ze met een longaandoening, die na Covid-19 verergerde. Daardoor is ze dag en nacht afhankelijk van extra zuurstof via een slangetje in haar neus.

Juist doordat ze zelf zoveel ervaring heeft als patiënt, kan ze zich goed inleven in anderen. In een interview met Sky News verwoordt ze dat treffend: ‘Ik heb misschien niet zoveel zicht als de meeste mensen, maar ik heb wel meer inzicht.’

Lange weg

Haar droom waarmaken was allesbehalve eenvoudig. Alexandra werd doofblind geboren en kreeg tijdens haar opleiding regelmatig te horen dat ze geen arts kon worden. Volgens haar waren uiteindelijk niet haar beperkingen, maar vooral de vooroordelen van anderen de grootste hindernis.

Op haar Instagram-pagina haalt ze deze vooroordelen stuk voor stuk onderuit. Zo krijgt ze vaak de vraag of ze als doofblinde arts wel met patiënten kan communiceren. Alexandra legt uit dat maar weinig dove mensen helemaal niets kunnen horen. In een rustige ruimte, zonder storend achtergrondgeluid, kan ze prima een gesprek voeren.

Ondanks alle obstakels gaf ze nooit op. Na ruim tien jaar studeren behaalde ze haar artsendiploma aan Cardiff University in Wales.

Slimme hulpmiddelen

In haar werk gebruikt Alexandra verschillende hulpmiddelen. Zo luistert ze met een bluetooth-stethoscoop die rechtstreeks verbonden is met haar hoortoestellen. Dat zorgt regelmatig voor verbaasde reacties, vooral bij kinderen. Zij zien dat de stethoscoop niet in haar oren zit; sommigen denken zelfs dat ze een soort supergehoor heeft!

Voor sommige medische handelingen vertrouwt ze juist op haar tastzin, die bij haar extra goed is ontwikkeld. Dat komt bijvoorbeeld goed van pas bij het prikken van bloed. De beste ader om te prikken is namelijk de ader die je het duidelijkst kunt voelen. En omdat vers afgenomen bloed warm is, voelt ze het aan haar vingertoppen als een buisje met bloed voldoende gevuld is.

Arts én schrijver

In dezelfde week waarin Alexandra haar artsendiploma behaalde, studeerde ze ook af in Creatief Schrijven aan Northeastern University in Londen. Ze werkt momenteel aan een boek over haar bijzondere reis naar het artsenvak.

Ook deelt ze haar ervaringen op haar blog en op sociale media. Ze wil iedereen meegeven dat het beter is om te proberen en te falen, dan om het niet eens te proberen: ‘Ik heb het talloze keren geprobeerd en gefaald. Mijn lichaam heeft me in de steek gelaten, en het systeem ook. Maar in één ding heb ik nooit gefaald: altijd in mezelf blijven geloven. En dat is de boodschap die ik wil delen: met hard werken, doorzettingsvermogen, door niet zomaar genoegen te nemen met ‘nee’ en door altijd in jezelf te geloven, kun je alles bereiken.’